LIANNE KOSKAMP

Lianne is al zo’n half jaar weg, toch voelt ze meteen weer thuis in de winkel in Groenlo. Ze loopt ‘achter’ rond, groet ex-collega’s, stelt zich voor aan nieuwelingen en maakt links en rechts een praatje. Haar stopwoordje ‘bambam!’ schalt alweer rond.

De van oorsprong Dinxperse (van 1972) werkte na een serie opleidingen en cursussen vooral in de zorg en als voedingsassistente. Een hernia maakte daar een einde aan. Ze kwam in de ww en toen in de bijstand. ‘Niks voor mij. Ik wist niet wat ik moest doen, ging drie keer in de week m’n huis poetsen.’
Ze stapte naar de Sociale Dienst en vroeg of ze ergens als vrijwilliger aan de gang mocht. Men kwam met een werkervaringsplaats bij Aktief Groenlo. ‘Toen was het ineens een verplichting!’, zegt ze nog een beetje verontwaardigd.  Eerst 16 uur in de week, en via 24 ging ze naar 28 uur.
Ze begon in november 2013 op de kledingafdeling. Al gauw sprong ze bij op de afdeling kleingoed en vooral de boeken. Haar contract werd nogmaals verlengd, want er was nog een wereld te ontdekken: de kassa. In het begin was ze er wat huiverig voor. ‘Lastige klanten en zo, kan ik dat wel?’ Maar het ging prima, aan sociale vaardigheden immers geen gebrek bij Lianne.
Haar tijd bij Aktief werd even onderbroken voor een werkperiode bij een verzorgingstehuis. Ze kon er een paar weken invallen. Graag was ze daar gebleven, want ze had een goed contact met ‘die oudjes’.  
Ook bij Aktief waren de contacten goed: ‘Ik had het naar m’n zin. Ik werkte met leuke collega’s en ik werd goed begeleid. En als het eens nodig was kon ik mijn ei kwijt.’ Ze vind dat ze nu beter voor zich zelf kan opkomen en dat ze meer zelfvertrouwen heeft gekregen.

Nu heeft ze een andere werkervaringsplaats: ze werkt ze als klasse-assistent aan een basisschool. ‘Groep 3 van juf Maria, het klikt goed. Het is heel anders dan bij Aktief. Je moet vooral geduld hebben.’  Ze had nooit gedacht dat ze het zou kunnen, werken met zoveel kinderen. ‘Maar ik kan meer dan ik dacht’. Ja, dat vonden we bij Aktief ook al. Wil ze terug naar Aktief? ‘Ja graag! Ik dacht eigenlijk dat jullie belden voor een betaalde baan in plaats van voor een interviewverzoek,’ zegt ze half lachend, half serieus. ‘En als ik echt geen werk kan vinden wil ik hier als vrijwilliger komen werken’.

Na het interview gaat ze weer naar haar negenjarige zoontje dat zich ondertussen in de winkel vermaakt heeft. En ze koopt nog een mooie bank. Bambam!