YOUANDI HEINEN

Youandi is tot nu toe de jongste die via een werkervaringsplaats bij ons aan de slag ging. Amper 20 jaar, net vers van school, begon ze in de vestiging in Groenlo.

Aan het Graafschap college in Doetinchem had ze de Mbo-opleiding Detailhandel met succes afgerond. Werk vinden lukte niet, want, zo vindt Youandi, ‘veel winkeliers nemen liever een jonger meisje zonder opleiding aan, dat is goedkoper en ze kunnen haar dan zelf opleiden.’ Ze was van het ouderlijk huis in Vragender naar Winterswijk verhuisd en kwam dus in de bijstand terecht. De Sociale Dienst bood haar al snel een plek bij Aktief aan.
De afdeling textiel was haar werkplek. Ze werkte er vooral in haar eentje, maar dat beviel eigenlijk minder goed. Aansturing is wel zo prettig, zeker als je als nieuweling nog niet alles weet. Daarom werd ze na een eerste evaluatie aan een oudere en ervaren medewerkster gekoppeld en dat beviel veel beter.
Nadeel bleef wel de soms luidruchtige werkomgeving. Drukte, lawaai, stress; dat vond ze een mindere kant van het werken bij Aktief. De Sociale Dienst zou daarom uitkijken naar een plek die voor Youandi beter geschikt was, en ondertussen bleef ze in het Groenlose kringloopcentrum werken. Ze sprong soms bij op de afdelingen kleingoed en boeken en assisteerde ook wel eens bij de kassa.  ‘Ik vond het meestal heel gezellig bij Aktief. En ik heb er in teamverband leren werken.’

Na een jaar kwam de Sociale Dienst met een werkplek bij de bibliotheek. Een rustige en gestructureerde  omgeving , daar komen haar kwaliteiten beter tot zijn recht. Eerst even in de bieb in Neede, daarna zowel in Groenlo als Winterswijk. Diverse opruimwerkzaamheden, tijdschriften vervangen, de schappen netjes houden, nieuwe boeken voor alle bibliotheken van Oost-Achterhoek van een stempel voorzien. ‘Dat zijn er twee- tot vierhonderd per week!’ zegt ze over die laatste taak. In de pauzes pakt ze soms een boek uit een schap. ‘Keus genoeg!’
Youandi werkt er nu bijna anderhalf jaar en wil graag langer blijven, of anders een soortgelijke baan vinden. Ze zegt dat de Sociale Dienst haar wil helpen zo’n plek te vinden, een baan met misschien wat aanpassingen zodat ze het goed aankan.
Maar hoe zit dat met de bieb in Winterswijk, die maakt toch deel uit van het Komrij College? ‘Ja, er komen dus veel scholieren en die zijn wel eens flink aan het keten. Maar ik kan ze wel aan, dan doe ik zó en ik zeg er in het Achterhoeks wat van,’ en ze schuift haar donkere bril naar het puntje van haar neus. Net een strenge schooljuf. ‘Dan hebben ze wel respect.’